Szopienice Schoppinitz

Luteranizm na Śląsku rozwija się od roku 1523. Gdy w 1546 roku powstała w Roździeniu kuźnica, za sprawą pracujących w niej Walentego Roździeńskiego oraz boguckiego kuźnika Andrzeja, pojawia się idea reformacji w tych stronach. Jednak dopiero w XIX w. następuje jej rozwój, wraz z przybywaniem wielu osadników tego wyznania do powstajacych hut, kopalń, fabryk. 

W trakcie niemieckiej okupacji dążono do zniemczenia parafii. "Według danych Podwydziału Spraw Kościelnych w Warszawie, do marca 1941 roku ok. 6300 ewangelików zadeklarowało przynależność do kościołów niemieckich, a 6000 do parafii polskich. Następnym rozporządzeniem gubernatora Franka było, aby wszystkie „narodowościowo mieszane ewangelickie gminy kościelne” zostały rozwiązane, a na ich miejsce powołano niemieckie i nieniemieckie parafie ewangelickie. (...) Ogółem spośród polskich ewangelickich duchownych 46 pastorów aresztowano, ok. 30 wysłano do obozów koncentracyjnych, a 67 proboszczów usunięto ze stanowisk."(https://wiekdwudziesty.pl/protestanci-na-okupowanych-ziemiach-polskich-w-latach-1939-1945/)

Po II Wojnie Światowej wielu Luteran uznanych zostało za Niemców. Część z nich uciekła w 1945 roku bądź została wysiedlona po przejściu frontu. Nie oszczędzono też cmentarzy, skuwając niemieckie napisy i niszcząc nagrobki.